پل چوبی

 آدمهای زمینی مدام از گذشت و بخشش حرف میزنند  ولی خدا نکند که گوشه ای از خودرویشان به خوردرویی

دیگر اصابت کند و ذره ای خراش بردارد آنوقت هر دوطرف ماجرا اول کمی فحش های آبدار نثار هم میکنن و اگر

هیچ کدام کوتاه نیایند آن وقت است که با قفل فرمان پیاده شده و حسابی از خجالت ماشین و صاحب ماشین در

می آیند! همیشه از نجابت و وقار دختر صحبت میکنند به به و چه چه کنان مثالی هم آورده و ساعت ها

موشکافی میکنند ولی اگر خدایی نکرده و زبانمان لال آن دختر تا سی سالگی مجرد بماند می گویند چه دختر

بی عرضه ای ست! از احترام به بزرگتر حرف میزنند ولی اگر در بی آر تی یا مترو, بزرگتری که اتفاقا نه تنها جای

پدر و مادرشان بلکه جای پدربزرگ و مادر بزرگشان است ببینند اول مانند بهروز زمین و آسمان را نگاه میکنند تا

چشم در چشم نشوند واگر اینکار فایده ای نداشت هندزفری در گوش گذاشته وبه خواب عمیق فرو میروند !!! یا

اینکه از روزی حلال حرف میزنند ولی اکثر مغازه دار هایشان جنس ها را به قیمت فضایی میفروشند و راننده

هایشان هم که همه شان سیاستمدار و حقوقدان و دکتر هستند بعد از سخنرانی غرایی که برایت کردند کرایه

ای را حساب میکنند که تو گاهی احساس میکنی شاید جای دونفر را گرفته بودی!!! از ادب و شخصیت و نزاکت

حرف میزنند ولی خدا نکند کسی حرفی به شان بزند یا زبانم لال- هزار بار- امر معروفی کند یا نهی از منکری,

میخواهند با خاک یکسانش کنند و گاها دیده شده که این کار را هم میکنند!

از همه جالبتر این است که حقوق بشر و منشور کوروش و چو عضوی به درد آورد روزگار دگر عوض ها را نماند

قرار, صحبت همیشگیشان است ولی اگر برای یکی از این عضوها دردی پیش بیاید دگر عضوها اولین کاری که

میکنند گوشیشان را در میآورند تا از صحنه ی درد این عضو فیلمبرداری کنندو در صفحه ی فیس بوک خود قرار

دهند و آنوقت اگر جانی برای عضو دردمند باقی مانده بود به کمکش بروند و البته گاهی حتی به کمکش هم

نمی روند تا مبادا لباسشان کثیف شود یا مثلا خراشی بر دستشان بیوفتد!!!

خلاصه که ما هرچه بیشتر تحقیق میکنیم گیج تر میشویم و تازه  این آدم های عجیب خیال میکنند که ما فضایی

ها عجیب هستیم!!!عجبا!!!

دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند...

تماس...فرت...