مرثیه ای برای یک افتخار
اقدام کرده بودندولی به فتح قله نرسیده بودند.آنها میخواستند کاری کنند که تا به حال هیچ ایرانی نکرده بود.از
روز 20 تیر اعضای گروه آرش صعود به قله را از جبهه جنوب غربی آغاز کردند.پنج روز بعد خبر خوش رسید.بچه ها
با وجود همه مشکلاتی که داشتند عصر 25 تیر پرچم ایران را بر قله برودپیک زدند.قرار بود بچه ها بعد از صعود در
چند ساعت از مسیر نرمال به کمپ برسند.اما تا دور روز بعد خبری از آنها نمی شود.تا اینکه با تلفن ماهواره ای
تماس میگیرند و می گویند آب وغذا به اندازه کافی ندارند، چادرشان پاره شده و حال یکی از هم نورداشان وخیم
است اعضای تیم در حال برگشت به دلیل عدم دید کافی از یک شکاف اشتباه به طرف کمپ در حرکت بودند!
گروه امداد در منطقه تشکیل میشود و در روز 28 تیر پرچم ایران را بر بالای قله پیدا میکنند!اما نشانی از بچه ها
پیدا نمی کنند.
بعدن نوشت: بعد از پیروزی های شیرینی که در عالم ورزش شنیدیم از پیروزی هایمان در فوتبال و والیبال و
کبدی بانوان ایران تا نایب قهرمانی تیم فوتسال بانوان و قهرمانی تیم بسکتبال؛ این خبر تلخ چقدر حالمان را
بد کرد.
روحشان شاد.